Spijt & frustratie

Ik heb te snel geoordeeld, het was een misverstand. Toch snap ik niet hoe je zoiets over het hoofd kunt zien, maar goed. Natúúrlijk zat er weer een (redelijk) logische verklaring achter, dat is elke keer zo! Waarom raak ik dan zo in paniek.. waarom vraag ik het niet gewoon aan je en trek ik veel te snel mijn conclusies?? Nou ja, ik ben in ieder geval blij dat het niet was wat ik dacht. Ik zal mezelf er de volgende keer aan (proberen) herinneren dat ik niet te snel moet oordelen.

Ik ben zelf helaas ook niet helemaal eerlijk geweest. Ik moest gisteren eigenlijk gewoon naar school. Ik zal Je laten zien hoe Je zelf mijn lesrooster kan bekijken, dat is beter voor me denk ik. Het spijt me heel erg. Ik kon gisteren gewoon écht nog niet bij Je weg. Ik voelde me ook wel écht schuldig hoor. Door de stress heb ik niet eens kunnen studeren. Vanmorgen had ik het nog steeds erg moeilijk, maar ik was blij dat Je zei dat ik altijd nog terug mocht komen vanavond. Dat stelt me echt gerust. Gewoon om zekerheid te hebben dat ik Je kan zien als ik dat nodig heb. (Dat mag nog steeds, toch? *snif*)

Ik weet nog niet of ik straks naar Je toe kom. Eigenlijk wil ik heel erg graag. Maar misschien is het beter van niet, Je hebt het toch druk vanavond. En ik maak het mezelf alleen maar moeilijker als ik morgen wéér afscheid van Je moet nemen. Maar aan de andere kant, als Je komend weekend geen tijd voor me hebt is het zonde om niet naar Je toe te komen nu. Ik wil bij je zijn, getroost en geknuffelt worden.

Ik zit hier nu toch maar een beetje verlaten. Ik voel me leeg en verdrietig. En het enige wat helpt is bij Jou te zijn. Maar als ik bij Je ben word ik weer verdrietig omdat ik weet dat ik binnenkort weer weg moet. Frustrerend.

Afgelopen zondag werd ik ook super emotioneel toen ik Je weer zag. Het slaat echt nergens op, ik moet dan toch juist blij zijn?! Het klinkt nu alsof het nooit goed is bij mij, maar ik ben echt heel gelukkig met Je. Het is gewoon niet makkelijk dit alles. Ik ben nog nooit zo close met iemand geweest, eindelijk iemand die me écht begrijpt.. én accepteert. Inclusief de mindere kanten.

Ga alsjeblieft nooit meer weg, Je bent alles voor me.