Zaterdag
Ik vond het zó eng, en ik was vreselijk gespannen. Het was de ‘verrassing’ die Je vorige week voor me had en die toen niet door was gegaan. We hadden veel plezier in de auto op de heenweg, maar naarmate we dichterbij kwamen werd het stiller. Ik had Je het hemd van het lijf gevragen, maar Je wou me niet alles vertellen. Ik was heel erg zenuwachtig en voelde me steeds onderdaniger worden. Ik liet het aan Jou over, ik kon er toch niet aan doen, ik moest het laten gebeuren.
J. en r. Op het eerste gezicht leken het me gewone mensen. Misschien niet ´mijn´ type mensen (wat dat dan precies wel is weet ik zelf ook niet), maar ik had er verder geen slecht gevoel bij. Ik trilde over mijn hele lichaam en deed mijn best om het niet te laten merken, terwijl jullie praatten over van alles en nog wat. Langzaam werd ik wat rustiger, maar de spanning bleef. Ik vond het eng als J. wat aan me vroeg, ik was bang om de verkeerde antwoorden te geven (en door die angst deed ik dat juist ook). Hij was heel erg dominant naar r. toe, maar ik vond het wel prettig om te luisteren naar wat er gezegd werd. Jij keek me af en toe aan om te peilen hoe het met me was. Ik wist niet goed wat ik allemaal voelde, maar ik wilde Je heel graag volgen in dit avontuur.
Toen we gegeten hadden gingen we naar hen thuis. Op dat moment voelde ik wel dat er (misschien onbewust) een en ander verwacht werd, ondanks wat Je zei. Er werd me niet gevragen of ik wel mee wou, ook niet door Jou. Maar toch ging ik mee. Uit dienstbaarheid naar Jou toe, maar ook uit nieuwsgierigheid. Intussen voelde ik me redelijk klein en onderdanig, onder andere door de knuffels in het restaurant waardoor ik ook weer een beetje blij werd.
We dronken wat en ik maakte samen met r. de kaarsjes aan. J. stelde me nog wat vragen en ik voelde me weer extreem dom. Niet alleen vanwege de stomme oppervlakkige antwoorden en de velen keren ‘ik-weet-het-niet’, maar ook door hoe ze erop reageerden en omdat ik wist dat ik beter kon. Achteraf weet ik wel wat ik had willen antwoorden, maar dat maakt nu niet meer uit. Ik kon er gewoon niet tegen, de druk, de verwachting, de spanning.
r. zat op de grond en aaide J. Toen raakte ze Jou ook aan, een klein beetje maar, maar het maakte me heel erg verdrietig en in de war. Het klinkt nu zo stom, maar op dat moment was dat echt heel erg pijnlijk voor me.
Je zag dat ik me niet gelukkig voelde, en Je vroeg om pen en papier. Ik vond het lief dat Je zo goed voor me zorgde en aan me dacht. Ik schreef op hoe ik me voelde (Je wist dat ik niet zou kunnen zeggen). Ik voelde me dom, ongewenst, absoluut niet op mijn gemak en ik wou heel erg graag wat meer aandacht van Jou. Ik mocht tegen Je aankruipen en ik hield mijn knuffel heel dichtbij me (dankjewel voor het meebrengen van Harry!). Na een tijdje voelde ik me weer wat rustiger.
Even later moest ik gaan staan. Je keek streng naar me. Je wou mijn shirt omhoog trekken (terwijl J. keek), maar dat durfde ik niet. Na even twijfelen liet ik Je toe. Het was eng. Toen zei Je dat ik mijn broek naar beneden moest doen (ik had geen ondergoed aan). Daar schrok ik heel erg van. Dat kón toch niet!? Ik raakte in paniek en zei dat ik het eng vond en niet durfde. Ik wilde daar écht niet zijn, ik wilde niet!! Je keek me streng aan, het móest. Het was zo moeilijk.. Wilde ik écht niet? Of durfde ik alleen niet? Zou Je wel stoppen als ik dat echt wou? Ik kreeg het gevoel dat Je niet zou stoppen, en dat maakte me erg bang. Ik voelde dat Je teleurgesteld in me was, dat vond ik echt heel erg. Ik vond het ook oneerlijk, want Je had me beloofd dat ik niets hoefde te doen wat ik niet wilde. Maar ik kon er echt niet tegen dat Je zo teleurgesteld in me was. Het hoefde maar heel even zei Je, en dan mocht ik bij Je liggen. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik wou bij Je zijn, ik wou geknuffeld en gerust gesteld worden. Ik zette mijn trots opzij, liet Je toe en begon te huilen. Het was zó moeilijk! Ik kwam gauw bij Je liggen en Je aaide me lief. Gelukkig mocht ik gauw mijn broek weer aandoen.
Je zei dat Je trots op me was en dat maakte me heel erg blij. Half wegzwevend vroeg ik aan Je of Je van me hield. Het was eruit voordat ik het wist. Ik schrok ervan, wat heb ik nóu weer gezegd!? Tot mijn grote verbazing (en blijdschap!) zei Je dat Je echt van me hield. Dat was de eerste keer dat Je het zei. En Je meende het ook, zei Je. Op dat moment voelde ik me héél erg gelukkig. Achteraf dacht ik even dat het een overtuigingstrucje geweest was, maar Je zei het met zoveel gevoel dat dat eigenlijk niet kan. Dat wil ik ook helemaal niet denken, ik schaam me er voor dat ik dat dacht. Ik weet dat Je het misschien ook niet gemakkelijk vond om te zeggen, en ik vind het zo lief van Je. Maar toch baal ik er wel een beetje van dat ik er soort-van om gevraagd heb, ik had mezelf beloofd om dat nooit te doen. Maar vanaf dat moment ging alles wel een stuk makkelijker. Er was blijkbaar een blokkade waar ik nu eindelijk voorbij was.
Ik moest tussen Jou en J. in zitten en tegen hem aan gaan zitten. r. was J. aan het pijpen. Ik keek naar Je en Je praatte heel erg lief tegen me. J. zei tegen r. dat ze me een beetje moest gaan aaien, en dat deed ze. Het voelde heel erg fijn en zacht op mijn arm. En langs mijn tepel en over mijn buik. Ik vond het heel erg spannend, ik moest er wel even aan wennen, maar het voelde heel erg goed en lief.
Je zei dat ik Jou ook moest pijpen. Ik vond het fijn om me even volledig op Jou te kunnen richten, zodat ik de rest een beetje kon vergeten. Na een tijdje kwam r. me helpen, en dat vond Je heerlijk. Ik vond het zelf ook wel fijn dat ze zo dichtbij me was, het voelde heel erg goed op dat moment. Ondertussen hield ze mijn hand vast en ik die van haar. Ze aaide me zacht over mijn rug en Jij ook. Dat was heel erg fijn. Ik voelde me eindelijk geaccepteerd en zakte een klein beetje weg. Daarna lag ik een hele tijd bij te komen met mijn hoofd op Jouw buik, en Je aaide me tevreden. Later zei Je dat dit de lekkerste pijpbeurt was die Je ooit had gehad. Het maakte me heel erg trots dat ik daar een rol in gespeeld had.
J. ging met r. naar boven en vroeg of wij ook mee kwamen. Toen ik weer een beetje wakker was gingen we ook. J. en r. lagen in bed en wij moesten erbij. Ik mocht mijn broek nog even aanhouden, dat vond ik erg lief van Je. Je knuffelde me en hield me stevig vast. Ik was zo gelukkig met Je op dat moment.
Even later moest ook mijn broek uit, maar ik vond het toen niet zo eng meer. J. stelde voor dat ik aan de andere kant van Je moest gaan liggen, zodat r. en ik tussen Jou en J. in lagen. Maar ik durfde nog niet. r. en ik aaiden elkaars hand en arm een beetje, en het was heel erg lief. Toen ging Je aan de andere kant van mij liggen zodat ik naast haar lag. Ik vond het wel een beetje eng, maar de grootste angst was gelukkig allang weg.
J. begon r. te neuken en ik wist niet zo goed wat ik moest doen. Ik concentreerde me op Jou en ik wou eigenlijk ook niets anders. Je praatte heel lief tegen me aan. Je vertelde wat Je met me zou willen doen en Je begon me te vingeren. Eerst vond ik het wel een beetje raar, zo met anderen erbij. Maar ze waren druk genoeg met elkaar, dus ik liet me maar gaan. Je was toen echt heel erg lief voor me, Je keek ook zo lief, zorgzaam, trots.
Ik voelde me heel erg goed en veilig onder de warme dekens. Ik zakte steeds verder weg in Je armen. Jij en J. begonnen geloof ik te praten. Ik en r. lagen heerlijk onder de dekentjes half te slapen. Ik vond het heerlijk zo, ik wou dat ik me altijd zo zou blijven voelen.
Na een tijdje maakte Je me wakker. Je vroeg of ik mee naar huis ging om daar verder te slapen (het was intussen half 3). Na nog even wakker worden gingen we uit bed en kleedden ons weer aan. We gaven J. en r. een kus en we gingen weer naar huis.
In de auto vertelde Je me hoe trots Je op me was. Ik kon zelf ook maar amper geloven wat er gebeurd was, en wat ik had gedaan. Ik genoot er nog steeds van, de hele weg naar huis en nog lang daarna.
